Genetyka

Ten artykuł wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Aby uczynić go weryfikowalnym, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach.

Genetyka – nauka o dziedziczności i zmienności organizmów, które są oparte na informacji zawartej w podstawowych jednostkach dziedziczności - genach.

Za prekursora genetyki uważa się czeskiego zakonnika Grzegorza Mendla, który w 1886 r. po raz pierwszy opisał podstawowe prawa dziedziczenia cech.

Spis treści 1 Podział 2 Historia 3 Przypisy 4 Zobacz też 5 Linki zewnętrzne

[edytuj] Podział

Podział genetyki rozpatrywany jest na poziomie badanej złożoności:

• genetyka molekularna bada dziedziczenie na poziomie cząsteczkowym - DNA, RNA, transkrypcja itd.;
• genetyka klasyczna - na poziomie osobników - jak różne geny i interakcje między nimi oddziałują na fenotyp;
• genetyka populacyjna - na poziomie populacji;
• genetyka ekologiczna zajmuje się współoddziaływaniem dziedziczenia w ekosystemach i następczą częstotliwością alleli;
• genomika analizuje sekwencje genomów.

[edytuj] Historia

Kroki milowe w rozwoju genetyki:

• 1859 Karol Darwin publikuje O powstawaniu gatunków.
• 1865 Grzegorz Mendel upowszechnia Badania nad mieszańcami roślin^[1].
• 1900 ponowne odkrycie zasad dziedziczenia, niezależnie, przez Corrensa, Tschermaka i de Vriesa.
• 1903 Hugo de Vries odkrywa mutacje.
• 1903 odkrycie, że za proces dziedziczenia odpowiedzialne są chromosomy, niezależnie przez: Waltera Suttona i Theodora Boveri.
• 1910 odkrycie, że chromosomy składają się z genów.
• 1913 pierwsza mapa genowa ukazuje geny ułożone liniowo na chromosomie - Alfred H. Sturtevant i Thomas Morgan.
• 1927 zmiany fizyczne w obrębie chromosomów zostają skorelowane z mutacjami - Thomas Morgan.
• 1928 Frederick Griffith odkrywa transformację.
• 1931 Crossing over jest przyczyną rekombinacji.
• 1944 Oswald Theodore Avery, Colin McLeod i Maclyn McCarty otrzymują wynik sugerujący, że to DNA, a nie białka, jest nośnikiem dziedziczności w eksperymencie Griffitha.
• 1944 Erwin Schrödinger, na podstawie czysto teoretycznych rozważań, proponuje molekularny mechanizm dziedziczności, tzw. kryształ aperiodyczny. W przyszłości zostało potwierdzone, że DNA ma właściwości przewidziane przez Schrödingera.
• 1950 zasada Chargaffa: ilość adenin w DNA równa się ilości tymin, ilość guanin równa się ilości cytozyn. Odkrycie to miało fundamentalne znaczenie dla oznaczenia struktury DNA.
• 1952 Martha Chase i Alfred Hershey potwierdzają, że DNA jest nośnikiem dziedziczności.
• 1953 James Watson i Francis Crick, bazując na danych dyfrakcji promieni X otrzymanych przez Rosalind Franklin i zasadzie Chargraffa rozwiązują strukturę przestrzenną DNA. Model ten w naturalny sposób implikuje molekularny mechanizm dziedziczności.
• 1961 odkrycie zasad kodu genetycznego przez Holley'a, Khoranę i Nirenberga.
• 1977 opracowanie metody sekwencjonowania DNA przez zespoły badawcze Waltera Gilberta i Fredericka Sangera.
• 1986 Walter Gilbert i James Watson proponują ideę zsekwencjonowania genomu człowieka. Gilbert, argumentując, że technologia sekwencjonowania DNA rozwija się z prawem Moore'a, przewiduje, że genom zostanie zsekwencjonowany około roku 2000.
• 1997 sekwencjonowanie pierwszego genomu.
• 2000 18 maja Nature publikuje artykuł zawierający dokładne dane na temat budowy chromosomu 21 u człowieka.
• 2001 powstają pierwsze szkice sekwencji ludzkiego genomu w wyniku rozpoczęcia prac Human Genome Project.
• 2003 międzynarodowe konsorcjum naukowców ogłosiło oficjalne zakończenie prac nad poznaniem genomu ludzkiego.

Przypisy

[edytuj] Zobacz też

• przegląd zagadnień z zakresu biologii
• przegląd zagadnień z zakresu genetyki
• dziedziczenie (biologia)
• Memetyka
• Inżynieria genetyczna
• Francis Crick
• pochodzenie dziecka
• Instytut Genetyki i Hodowli Zwierząt PAN
• Łysenkizm

[edytuj] Linki zewnętrzne

• Genetyka w katalogu Open Directory Project