Goran Ivanišević

Goran Ivanišević
Państwo	Chorwacja
Miejsce zamieszkania	Monte Carlo, Monaco
Miejsce urodzenia	Split
Wzrost	193 cm
Masa ciała	81 kg
Gra	leworęczna
Status profesjonalny	1988
Zakończenie kariery	2004
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje	22
Najwyżej w rankingu	2 (4 lipca 1994)
Australian Open	QF (1989, 1994, 1997)
Roland Garros	QF (1990, 1992, 1994)
Wimbledon	W (2001)
US Open	SF (1996)
Gra podwójna
Wygrane turnieje	9
Najwyżej w rankingu	20 (6 stycznia 1992)
Australian Open	2R (1990, 1994)
Roland Garros	F (1990, 1999)
Wimbledon	3R (1989, 1993)
US Open	QF (1997)

Tenis ziemny
brąz	Barcelona 1992	singel
brąz	Barcelona 1992	debel

Goran Ivanišević (ur. 13 września 1971 w Splicie) – tenisista chorwacki, mistrz Wimbledonu 2001 w singlu, brązowy medalista olimpijski z Barcelony, 1992 w singlu i deblu.

Był zawodnikiem leworęcznym, na początku lat 90. regularnie zdobywającym najwięcej punktów bezpośrednio z serwisu w męskim cyklu rozgrywek zawodowych. Dysponował również dużym wyczuciem wolejowym; wielokrotnie zdobywał aplauz widowni efektownymi, akrobatycznymi zagraniami przy siatce.

Spis treści 1 Kariera tenisowa 2 Finały w turniejach wielkoszlemowych w grze pojedynczej 2.1 Mistrz 2.2 Finalista 3 Finały w turniejach ATP w grze pojedynczej 3.1 Mistrz 3.2 Finalista 4 Finały w turniejach ATP w grze podwójnej 4.1 Mistrz 4.2 Finalista 5 Osiągnięcia w turniejach wielkoszlemowych 5.1 Gra pojedyncza 5.2 Gra podwójna 6 Źródła 7 Linki zewnętrzne

[edytuj] Kariera tenisowa

Kiedy awansował do finału na Wimbledonie 1992, pokonując po drodze m.in. Pete'a Samprasa, stał się w oczach specjalistów niemal pewnym kandydatem do wygrania turnieju. Jego gra znakomicie pasowała do nawierzchni trawiastej, co potwierdził już w 1991 wygraną w Manchesterze. Ivanišević przegrał jednak wimbledoński finał z Andre Agassim, a w kolejnych latach nastąpiła zdecydowana dominacja Samprasa na kortach londyńskich. Dwukrotnie Ivanišević był finałowym przeciwnikiem Samprasa. W finale Wimbledonu 1994 przegrał w trzech setach (7:6, 7:6, 6:0), a w finale Wimbledonu 1998, w pięciu.

Swego czasu druga rakieta świata - od sezonu 1998 grał mniej skutecznie. W tymże roku wygrał turniej w Splicie, potem nie dochodził nawet do finałów turniejowych i wydawało się, że jego szansa na wielkoszlemowe zwycięstwo bezpowrotnie minęła. Ivanišević wypadł z czołowej setki rankingu światowego, kontuzjowane ramię, dzięki któremu w całej karierze zaserwował kilkanaście tysięcy asów, wciąż bolało i wymagało operacji. Grał dalej i przegrywał w fatalnym stylu. Mówił, że za taką grę powinno się go zamknąć albo rozstrzelać.

W 2001 organizatorzy Wimbledonu przyznali mu za dawne zasługi "dziką kartę". Stoczył tam kilka zaciętych spotkań, a że na kortach odprawiał misterium - całował piłki, którymi serwował asy, przekomarzał się sam ze sobą, klękał po zwycięstwie, to na jego mecze i konferencje prasowe waliły tłumy. Wyeliminował kolejno Fredrika Jonssona, Carlosa Moyę, Andy'ego Roddicka, Grega Rusedskiego, Marata Safina i w półfinale faworyta gospodarzy Tima Henmana. Odniósł również końcowy sukces, pokonując w pięciu setach Patricka Raftera. Mecz finałowy, ze względu na warunki atmosferyczne, odbył się nie w niedzielę, a w poniedziałek i zakończył się po dramatycznej 5-setowej batalii. Na trybunach zasiedli głównie kibice obu tenisistów, co sprawiło, że było kolorowo, niezwykle głośno, z pogwałceniem tradycyjnego kibicowania na Wimbledonie. Dzięki temu triumfowi Ivanišević zagrał w kończącym sezon turnieju Masters.

Kontuzja uniemożliwiła mu występ w obronie tytułu w kolejnym sezonie, również w 2003 roku zabrakło Ivaniševica na Wimbledonie. Przed turniejem w 2004, nękany od kilku sezonów kontuzjami, zapowiedział, że kończy karierę. Zdołał dotrzeć do trzeciej rundy, pokonując Rosjanina Michaiła Jużnego oraz Filippo Volandriego. Uległ byłemu mistrzowi Wimbledonu, Lleytonowi Hewittowi w 1/16 finału.

Goran Ivanišević odniósł 22 turniejowe zwycięstwa w grze pojedynczej. Wygrywał m.in. znane turnieje, jak Sztokholm (1992), Paryż (hala Bercy, 1993), Kitzbuehel (1994), Wiedeń (1997). W 1995 roku zdobył Puchar Wielkiego Szlema (w 1996 był finalistą turnieju) - imprezę komercyjną, rozgrywaną poza cyklem zawodowym ATP, dla najlepszych graczy z czterech wielkoszlemowych turniejów roku. Kilkakrotnie kwalifikował się do turnieju Masters.

Reprezentował Jugosławię i Chorwację na igrzyskach olimpijskich w 1988, 1992, 1996 i 2000. Był brązowym medalistą w grze pojedynczej i podwójnej (z Goranem Prpiciem) w 1992. Był także chorążym swoich ekip olimpijskich w Seulu i Barcelonie. W 1990 z Prpiciem i Živojinoviciem zdobył Drużynowy Puchar Świata. W 1996, występując z Ivą Majoli, zdobył Puchar Hopmana. Wielokrotnie reprezentował kraj w Pucharze Davisa w singlu i deblu. Już po zakończeniu kariery znalazł się w reprezentacji powołanej na pierwszy w historii Chorwacji finał Pucharu Davisa w grudniu 2005, jednak w decydującym, zwycięskim meczu przeciwko Słowacji nie wystąpił.

W swoim kraju cieszył się, i wciąż cieszy, ogromną popularnością.

[edytuj] Finały w turniejach wielkoszlemowych w grze pojedynczej

Rok	Turniej	Nawierzchnia	Finalista	Wynik
2001	Wimbledon 2001	trawiasta	Patrick Rafter	6:3, 3:6, 6:3, 2:6, 9:7

Rok	Turniej	Nawierzchnia	Mistrz	Wynik
1992	Wimbledon 1992	trawiasta	Andre Agassi	7:6, 4:6, 4:6, 6:1, 4:6
1994	Wimbledon 1994	trawiasta	Pete Sampras	6:7, 6:7, 0:6
1998	Wimbledon 1998	trawiasta	Pete Sampras	7:6, 6:7, 4:6, 6:3, 2:6

[edytuj] Finały w turniejach ATP w grze pojedynczej

Legenda
Turnieje wielkoszlemowe	1
Masters Cup	0
Puchar Wielkiego Szlema	1
ATP Masters Series	2
ATP Tour	18

Lp.	Rok	Turniej	Nawierzchnia	Finalista	Wynik
1.	1990	Stuttgart	ziemna	Guillermo Pérez Roldán	6:7, 6:1, 6:4, 7:6
2.	1991	Manchester	trawiasta	Pete Sampras	6:4, 6:4
3.	1992	Adelajda	twarda	Christian Bergström	1:6, 7:6, 6:4
4.	1992	Stuttgart	dywanowa	Stefan Edberg	6:7, 6:3, 6:4, 6:4
5.	1992	Sydney	twarda	Stefan Edberg	6:4, 6:2, 6:4
6.	1992	Sztokholm	dywanowa	Guy Forget	7:6, 4:6, 7:6, 6:2
7.	1993	Bukareszt	ziemna	Andriej Czerkasow	6:2, 7:6
8.	1993	Wiedeń	dywanowa	Thomas Muster	4:6, 6:4, 6:4, 7:6
9.	1993	Paryż	dywanowa	Andriej Miedwiediew	6:4, 6:2, 7:6
10.	1994	Kitzbuhel	ziemna	Fabrice Santoro	6:2, 4:6, 4:6, 6:3, 6:2
11.	1994	Tokio	dywanowa	Michael Chang	6:4, 6:4
12.	1995	Puchar Wielkiego Szlema, Monachium	dywanowa	Todd Martin	7:6, 6:3, 6:4
13.	1996	Zagrzeb	dywanowa	Cédric Pioline	3:6, 6:3, 6:2
14.	1996	Dubaj	twarda	Albert Costa	6:4, 6:3
15.	1996	Mediolan	dywanowa	Marc Rosset	6:3, 7:6
16.	1996	Rotterdam	dywanowa	Jewgienij Kafielnikow	6:4, 3:6, 6:3
17.	1996	Moskwa	dywanowa	Jewgienij Kafielnikow	3:6, 6:1, 6:3
18.	1997	Zagrzeb	dywanowa	Greg Rusedski	7:6, 4:6, 7:6
19.	1997	Mediolan	dywanowa	Sergi Bruguera	6:2, 6:2
20.	1997	Wiedeń	dywanowa	Greg Rusedski	3:6, 6:7, 7:6, 6:2, 6:3
21.	1998	Split	dywanowa	Greg Rusedski	7:6, 7:6
22.	2001	Wimbledon 2001	trawiasta	Patrick Rafter	6:3, 3:6, 6:3, 2:6, 9:7

Legenda
Turnieje wielkoszlemowe	3
Masters Cup	0
Puchar Wielkiego Szlema	1
ATP Masters Series	5
ATP Tour	18

Lp.	Rok	Turniej	Nawierzchnia	Mistrz	Wynik
1.	1989	Florencja	ziemna	Horacio de la Peña	4:6, 3:6
2.	1990	Umag	ziemna	Goran Prpić	3:6, 6:4, 4:6
3.	1990	Long Island	twarda	Stefan Edberg	6:7, 3:6
4.	1990	Bordeaux	ziemna	Guy Forget	4:6, 3:6
5.	1990	Bazylea	dywanowa	John McEnroe	7:6, 6:4, 6:7, 3:6, 4:6
6.	1991	New Haven	twarda	Petr Korda	4:6, 2:6
7.	1992	Mediolan	dywanowa	Omar Camporese	6:3, 3:6, 4:6
8.	1992	Wimbledon 1992	trawiasta	Andre Agassi	7:6, 4:6, 4:6, 6:1, 4:6
9.	1993	Ad-Dauha	twarda	Boris Becker	6:7, 6:4, 5:7
10.	1993	Rzym	ziemna	Jim Courier	1:6, 3:6, 2:6
11.	1993	Sztokholm	dywanowa	Michael Stich	6:4, 6:7, 6:7, 2:6
12.	1994	Stuttgart	dywanowa	Stefan Edberg	6:4, 4:6, 2:6, 2:6
13.	1994	Wimbledon 1994	trawiasta	Pete Sampras	6:7, 6:7, 0:6
14.	1994	Bukareszt	ziemna	Franco Davín	2:6, 4:6
15.	1994	Sztokholm	dywanowa	Boris Becker	6:4, 4:6, 3:6, 6:7
16.	1995	Hamburg	ziemna	Andriej Miedwiediew	3:6, 2:6, 1:6
17.	1996	Sydney	twarda	Todd Martin	7:5, 3:6, 4:6
18.	1996	Antwerpia	dywanowa	Michael Stich	3:6, 2:6, 6:7
19.	1996	Miami	twarda	Andre Agassi	0:3 krecz
20.	1996	Indianapolis	twarda	Pete Sampras	6:7, 5:7
21.	1996	Puchar Wielkiego Szlema, Monachium	dywanowa	Boris Becker	3:6, 4:6, 4:6
22.	1997	Dubaj	twarda	Thomas Muster	5:7, 6:7
23.	1997	Queen's Club	trawiasta	Mark Philippoussis	5:7, 3:6
24.	1998	Wimbledon 1998	trawiasta	Pete Sampras	7:6, 6:7, 4:6, 6:3, 2:6
25.	1998	New Haven	twarda	Karol Kučera	4:6, 7:5, 2:6
26.	1998	Szanghaj	dywanowa	Michael Chang	6:4, 1:6, 2:6
27.	1998	Moskwa	dywanowa	Jewgienij Kafielnikow	6:7, 6:7

[edytuj] Finały w turniejach ATP w grze podwójnej

Legenda
Turnieje wielkoszlemowe	0
Masters Cup	0
ATP Masters Series	1
ATP Tour	8

Lp.	Rok	Turniej	Nawierzchnia	Partner	Finaliści	Wynik
1.	1988	Frankfurt	dywanowa	Rudiger Haas	Jeremy Bates Tom Nijssen	1:6, 7:5, 6:3
2.	1991	Mediolan	dywanowa	Omar Camporese	Cyril Suk Tom Nijssen	6:4, 7:6
3.	1991	Rzym	ziemna	Omar Camporese	Laurie Warder Luke Jensen	6:2, 6:3
4.	1991	Manchester	trawiasta	Omar Camporese	Andrew Castle Nick Brown	6:4, 6:3
5.	1992	Adelajda	twarda	Marc Rosset	Mark Kratzmann Jason Stoltenberg	7:6, 7:6
6.	1995	Bordeaux	twarda	Saša Hiršzon	Henrik Holm Danny Sapsford	6:3, 6:4
7.	1996	Mediolan	dywanowa	Andrea Gaudenzi	Jakob Hlasek Guy Forget	6:4, 7:5
8.	1997	Zagrzeb	dywanowa	Saša Hiršzon	Brent Haygarth Mark Keil	6:4, 6:3
9.	1997	Dubaj	twarda	Sander Groen	Sandon Stolle Cyril Suk	7:6, 6:3

Legenda
Turnieje wielkoszlemowe	2
Masters Cup	0
ATP Masters Series	0
ATP Tour	8

Lp.	Rok	Turniej	Nawierzchnia	Partner	Mistrzowie	Wynik
1.	1989	Palermo	ziemna	Diego Nargiso	Peter Ballauff Rudiger Haas	2:6, 7:6, 4:6
2.	1990	Bruksela	dywanowa	Balázs Taróczy	Emilio Sánchez Slobodan Živojinović	5:7, 3:6
3.	1990	French Open 1990	ziemna	Petr Korda	Sergio Casal Emilio Sánchez	5:7, 3:6
4.	1990	New Haven	twarda	Petr Korda	Jeff Brown Scott Melville	5:7, 6:7
5.	1991	Stuttgart	ziemna	Omar Camporese	Wally Masur Emilio Sánchez	6:2, 3:6, 4:6
6.	1992	Queen's Club	trawiasta	Diego Nargiso	John Fitzgerald Anders Järryd	6:7, 6:2, 14:16
7.	1995	Barcelona	ziemna	Andrea Gaudenzi	Trevor Kronemann David Macpherson	2:6, 4:6
8.	1995	Los Angeles	twarda	Saša Hiršzon	Brent Haygarth Kent Kinnear	4:6, 5:7
9.	1999	French Open 1999	ziemna	Jeff Tarango	Mahesh Bhupathi Leander Paes	2:6, 5:7
10.	1999	Los Angeles	twarda	Brian MacPhie	Byron Black Wayne Black	2:6, 6:7

[edytuj] Osiągnięcia w turniejach wielkoszlemowych

Turniej

1988

1989

1990

1991

1992

1993

1994

1995

1996

1997

1998

1999

2000

2001

2002

2003

2004

Wygrane

Australian Open

–

QF

1R

3R

2R

–

QF

1R

3R

QF

1R

–

2R

–

2R

–

–

0

French Open

–

4R

QF

2R

QF

3R

QF

1R

4R

1R

1R

1R

1R

–

–

–

–

0

Wimbledon

1R

2R

SF

2R

F

3R

F

SF

QF

2R

F

4R

1R

W

–

–

3R

1

US Open

–

2R

3R

4R

3R

2R

1R

1R

SF

1R

4R

3R

1R

3R

–

–

–

0

Turniej

1989

1990

1991

1992

1993

1994

1995

1996

1997

1998

1999

2000

Wygrane

Australian Open

1R

2R

1R

1R

–

2R

–

–

1R

1R

–

1R

0

French Open

3R

F

2R

1R

QF

–

–

–

1R

1R

F

2R

0

Wimbledon

3R

1R

2R

1R

3R

–

–

–

–

–

–

–

0

US Open

3R

2R

2R

2R

2R

–

–

2R

QF

1R

1R

–

0

[edytuj] Źródła

• Oficjalna strona internetowa ATP Tour

[edytuj] Linki zewnętrzne

• Goran Ivanišević sylwetka na stronie ATP Tour (en)
• Goran Ivanišević sylwetka na stronie Pucharu Davisa (en)