Homografia

Skocz do: nawigacji, szukaj
Ten artykuł dotyczy językoznawstwa. Zobacz też: funkcja homograficzna - rodzaj funkcji wymiernej.

Homografia - to ortograficzna tożsamość słów różniących się sposobem ich wymawiania oraz znaczeniem . W języku polskim przypadki homografii są bardzo rzadkie, przeważnie towarzyszy im przy tym homofonia, np. "zgniły" jako 1. os. l. mn. czasu przeszłego czasownika "zgnić" i jako przymiotnik w mianowniku l. poj. a także gra jako 3. os. l. poj. czasu teraźniejszego czasownika grać i jako rzeczownik gra w mianowniku. Istnieją jednak w języku polskim także słowa homograficzne, ale nie homofoniczne, np. odmienne czytane cis jak dźwięk i jako roślina, czy czasowniki zamarzać (od mróz) i zamarzać (od morzyć).

Homografy często występują w języku rosyjskim, związane jest to z niestałym akcentem, który w identycznie zbudowanych słowach, w zależności od ich znaczenia pada na różne sylaby.

[edytuj] Zobacz też