Kwarc

Skocz do: nawigacji, szukaj
Charakterystyka minerału
Kwarc
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny SiO2
Twardość w skali Mohsa 7
Przełam muszlowy
Łupliwość brak
Pokrój kryształu słupowe, igiełkowe, pseudoregularne (diament marmaroski), bipiramidalny
Układ krystalograficzny trygonalny – kwarc niskotemperaturowy; heksagonalny – kwarc wysokotemperaturowy,
Właściwości mechaniczne kruchy
Gęstość minerału 2,65 g/cm3
Własności optyczne
Barwa bezbarwny, biały, szary, odcienie barwy żółtej, pomarańczowy, różowy, brązowopurpurowy, fioletowy, zielony, czarny; rzadko niebieski.
Rysa biała
Połysk szklisty, na przełamie perłowy
Współczynnik załamania no = 1,544 i ne = 1,553
Inne optycznie dodatni
Dodatkowe dane
Postacie alotropowe odmiany α i β, trydymit, Krystobalit, coesyt, stiszowit, keatyt
Szczególne własności w grubszych płytkach dostrzega się skręcenie płaszczyzny polaryzacji światła

Kwarc (Kwarzec) – minerał z gromady krzemianów.

Nazwa pochodzi:

  • od starogermańskiego kwarr (quarz) = zgrzyt – tak określali ten minerał niemieccy górnicy
  • lub/i słowiańskiego kwardy = twardy (kwarda = kwarzec).
  • gr. Krystallos = lód

Spis treści

[edytuj] Właściwości

Zazwyczaj tworzy kryształy słupkowe wykształcone w postaci heksagonalnego słupa (o sześciobocznym przekroju), zakończonego ścianami romboedrów i podwójnych piramid. Prawidłowo wykształcone kryształy są najczęściej spotykane w geodach, kawernach i szczelinach skalnych, gdzie tworzą szczotki krystaliczne. Oprócz struktury krystalicznej kwarc może tworzyć odmiany ziarniste, skrytokrystaliczne oraz naskorupienia i inkrustacje.
Kwarc jest kruchy, przezroczysty; może być bezbarwny i może tworzyć wiele barwnych odmian.
Czysty, bezbarwny kwarc określony został mianem kryształu skalnego (górskiego), ponieważ przypomina lód i długo pozostaje zimny nawet w podwyższonej temperaturze (jest słabym przewodnikiem ciepła. W starożytnym Rzymie dużych kryształowych kul używano do chłodzenia dłoni).
Kwarc często zawiera inkluzje gazowe, ciekłe oraz stałe.
Inkluzje stałe spowodowane przez różne minerały powodują zróżnicowanie barwy oraz wywołują ciekawe efekty optyczne takie jak: asteryzm, iryzacja, opalescencja, awenturyzacja.
Znanych jest około 40 minerałów tworzących wrostki; kwarce zawierające wrostki bywają określane odrębnymi nazwami np. kwarc rutylowy, kwarcowe sokole oko.

[edytuj] Odmiany kwarcu

I. W zależności od temperatury wyróżniamy:

  • Powszechnie występujący na powierzchni Ziemi kwarc niskotemperaturowy jest trwały w temperaturze do 573°C.
  • Powyżej tej temperatury (do 870°C) tworzy się kwarc wysokotemperaturowy, który krystalizuje w układzie heksagonalnym. – kwarc ten nigdy nie występuje na powierzchni Ziemi w normalnych warunkach.

Inne, znane modyfikacje krzemionki: keatyt, moganit, lechatelieryt – są wytwarzane sztucznie (nie występują w przyrodzie; uzyskuje się je wyłącznie drogą syntezy).

II. Kwarc jest minerałem bardzo pospolitym, posiada wiele odmian takich jak:

[edytuj] Występowanie

Jeden z najpospolitszych minerałów. Składnik wielu skał magmowych (granitów, granodiorytów, pegmatytów), osadowych (piasków, żwirów, piaskowców, zlepieńców) i metamorficznych (gnejsów, łupków łyszczykowych, kwarcytów). Często występuje w formie żył kwarcowych. Jest rozpowszechniony na całym świecie.

Miejsca występowania: poszczególnych odmian kwarcu omówione zostaną na stronach dotyczących konkretnego rodzaju kwarcu, ale pięknie wykształcone, szczególne duże kryształy są spotykane: USA, Kanada, Brazylia, Urugwaj, Kazachstan, Ukraina, Madagaskar.

[edytuj] Zastosowanie

  • Wyroby z krzemienia (odmiana kwarcu) znane są od początku epoki kamiennej (starszego paleolitu) aż do końca neolitu.
  • Jest stosowany przy produkcji materiałów ściernych,
  • w przemyśle ceramicznym, szklarskim, budowlanym,
  • stanowi ważny składnik sprzętu medycznego i naukowego – chociaż zastępowany jest kwarcem syntetycznym,
  • w przemyśle optycznym, w elektronice (piezokwarc, wyświetlacz ciekłokrystaliczny),
  • służy do wyrobu detergentów, farb, pasty do zębów,
  • stosowany w jubilerstwie jako kamien ozdobny i jubilerski – zastosowanie gemmologiczne,
  • jego odmiany są poszukiwane przez kolekcjonerów,
  • jego właściwości piezoelektryczne są wykorzystywane w radiotechnice oraz zapalniczkach gazowych.

[edytuj] Bibliografia

  • W.Szumann- "Kamienie szlachetne i ozdobne";
  • N.Sobczak – "Mała encyklopedia kamieni szlachetnych i ozdobnych";
  • R. Hochleitner – "Minerały i kryształy";
  • Leksykon Przyrodniczy – "Minerały";
  • Podręczny Leksykon Przyrodniczy – "Minerały i kamienie szlachetne";
  • K. Maślankiewicz – "Kamienie szlachetne";
  • C. Hall – "Klejnoty kamienie szlachetne i ozdobne";
  • G.G. Gormaz i J.J.Casanovas – "Atlas mineralogii".

[edytuj] Linki zewnętrzne