Literatura polska - pozytywizm

Skocz do: nawigacji, szukaj
 Artykuł wymaga poszerzenia.
Zajrzyj na stronę dyskusji, by dowiedzieć się, czego brakuje i uzupełnij braki, jeśli to możliwe.

Pozytywizm w literaturze polskiej to nurt literacki, który występował w okresie od powstania styczniowego do lat 90. XIX wieku.

Pozytywizm występował po okresie romantyzmu, a po nim następował okres Młodej Polski.

Ten prąd literacki wziął swoją nazwę i wyrastał z kierunku filozoficznego także nazywanego pozytywizmem. Pozytywizm swoją wiedzę o świecie budował na naukowych, sprawdzalnych faktach, a rządzące naturą prawa przenosił także na losy jednostek, czy układy społeczne. Duży wpływ na zapoczątkowanie tego nurtu miał francuski myśliciel - Auguste Comte.

Określany przez trzy czynniki - scjentyzm, ewolucjonizm, utylitaryzm. Program pozytywistyczny opierał się na czterech podstawowych punktach:

 Ta lista lub artykuł przeglądowy wymaga określenia jasnych kryteriów wyboru. Kryteria powinny być poparte źródłami, nie mogą naruszać zasady neutralnego punktu widzenia, należy też unikać próżnych wyrażeń takich jak "znani", "najlepsi" itd. Kryteria możesz omówić w dyskusji artykułu.
Zobacz też: Zasady tworzenia list.

Powieściopisarze okresu pozytywizmu:

Poeci:

Dramaturdzy:

Krytycy i teoretycy literatury:


p • d • e
Polskie epoki literackie

średniowiecze • renesans • barok • oświecenie • romantyzm • pozytywizm • Młoda Polska • XX-lecie międzywojenne • literatura II wojny światowej • literatura współczesna

 
Źródło: „http://pl.wikipedia.org/wiki/Literatura_polska_-_pozytywizm”
W innych językach