Szklarska Poręba

	Szklarska Poręba
Herb Szklarskiej Poręby	Flaga Szklarskiej Poręby
Województwo	dolnośląskie
Powiat	jeleniogórski
Gmina; - rodzaj	Szklarska Poręba; miejska
Założono	1366
Prawa miejskie	1959
Burmistrz	Arkadiusz Wichniak; (e-mail)
Powierzchnia	75,44 km²
Położenie	50° 50' N; 15° 32' E
Wysokość	od 440 do 886 m n.p.m.
Ludność (2007); • liczba ludności; • gęstość	; 6 995; 92,7 os./km²
Strefa numeracyjna; (do 2005)	75
Kod pocztowy	58-580
Tablice rejestracyjne	DJE
	Położenie na mapie Polski; ; Szklarska Poręba
TERC10; (TERYT)	5020106041
Miasta partnerskie	Aulum Haderup; Bad Harzburg; Harrachov; Korenov
	Urząd miejski3 ul. Buczka 2 58-580 Szklarska Poręba; tel. 75 754-77-00; faks 75 754-77-24; (e-mail)
	Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
	Strona internetowa miasta

Skocz do: nawigacji, szukaj

Współrzędne: 50°50' N 15°32' E

Centrum

Wodospad Szklarki

Szklarska Poręba (do 1945 niem. Schreiberhau, tuż po wojnie Pisarzewiec) – miasto i gmina w województwie dolnośląskim, w powiecie jeleniogórskim. W latach 1975-1998 miasto administracyjnie należało do województwa jeleniogórskiego.

Według danych z 31 grudnia 2007², miasto posiadało 6.995 mieszkańców (483. lokata w kraju).

Położone w dolinie rzeki Kamiennej i jej dopływów (Kamieńczyka i Szklarki), na wys. 440-886 m n.p.m., od południa na stokach Karkonoszy z dominującą nad miastem Szrenicą (1362 m n.p.m.), od północy na stokach Gór Izerskich z Wysokim Kamieniem (1058 m n.p.m.) i Czarną Górą (965 m n.p.m.), zaś od wschodu wzniesienia Przedgórza Karkonoszy oddzielają miasto od Kotliny Jeleniogórskiej.

Szklarska Poręba otrzymała prawa miejskie w 1959 r.

[edytuj] Klimat

Szklarska Poręba jest największą stacją klimatyczną Dolnego Śląska, znaną i cenioną od połowy XIX wieku. Warunki klimatyczne miasta porównywalne są do walorów miejscowości alpejskich położonych na wysokości 2000 m n.p.m. Odkryli to sportowcy. Polscy kadrowicze często bywają w mieście na obozach kondycyjnych. Częste wiatry oraz ukształtowanie terenu doprowadzają do bardzo szybkiej wymiany mas powietrza. Specyficzny mikroklimat tworzą torfowiska Gór Izerskich.

[edytuj] Struktura powierzchni

Według danych z roku 2007⁶, Szklarska Poręba ma obszar 75,44 km² (55. lokata w kraju), w tym:

użytki rolne: 6%
użytki leśne: 80%

Miasto stanowi 12,01% powierzchni powiatu.

[edytuj] Demografia

Dane z 31 grudnia 2007²:

Opis	Ogółem		Kobiety		Mężczyźni
jednostka	osób	%	osób	%	osób	%
populacja	6 995	100	3 739	53,5	3 256	46,5
gęstość zaludnienia (mieszk./km²)	92,7		49,6		43,1

Według danych z roku 2002⁶, średni dochód na mieszkańca wynosił 1840,33 zł.

[edytuj] Rowerowa kraina

Wokół Szklarskiej Poręby, a także w samym mieście wytyczonych jest już ponad 200 km tras rowerowych o różnym stopniu trudności, dla amatorów, sportowców i rodzinnych wycieczek. Miasto jest doskonałym punktem wypadowym wycieczek w głąb polskich i czeskich Karkonoszy i Gór Izerskich oraz do atrakcyjnych, turystycznych miejscowości po jednej i drugiej stronie granicy. Trasy rowerowe Szklarskiej Poręby łączą się z trasami rowerowymi okolic Harrachova o Korenova () przez turystyczne-górskie przejścia graniczne. Przez Szklarską Porębę przebiega Euroregionalny długodystansowy szlak rowerowy „Liczyrzepa” ER-2 biegnący przez całe Sudety – z Zittau do Mieroszowa.

[edytuj] Narciarstwo

Miasto jest ośrodkiem sportów zimowych, gdyż pokrywa śnieżna zalega tu średnio przez 110 dni w roku. Centrum narciarskim jest masyw Szrenicy oraz okolice Łabskiego Szczytu. W Górach Izerskich dominują narciarze biegowi.

Wyciągi Ski Arena Szrenica

Kolej Linowa "Szrenica" I sekcja
Kolej Linowa "Szrenica" II sekcja
Wyciąg narciarski "Baby Lift"
Wyciąg narciarski "Ściana"
Wyciąg narciarski "Hala Szrenicka"
Wyciąg narciarski "Świąteczny Kamień"

Nartostrady

nartostrady łatwe: Puchatek, Hala Szrenicka;
nartostrady trudne i średniotrudne: Lolobrygida, Śnieżynka, Bystra, Hala pod Łabskim;
nartostrada bardzo trudna: FIS.

Narciarstwo Biegowe

Szklarska Poręba w Jakuszycach (najwyżej położonej części miasta) posiada najlepsze w Europie Środkowej trasy narciarstwa biegowego i śladowego. W sumie jest ich ponad 150 km. Góry Izerskie na terenie których zlokalizowane są trasy biegowe, można śmiało nazwać Polską Alaską. Tutaj w pierwszy weekend marca rozgrywana jest największa masowa narciarska impreza w Polsce - Bieg Piastów zaliczany do rodziny Euroloped. www.bieg-piastow.pl

[edytuj] Miasto Ducha Gór

Legenda Ducha Gór, który miał w swym władaniu całe Karkonosze narodziła się ponad 1000 lat temu u źródeł rzeki, w tym wypadku Łaby i jest żywa do dnia dzisiejszego.

W wieku XIX po wielu setkach lat istnienia, imię Ducha Gór występuje już w wielu odmianach. Pojawiają się różne jego wersje: Rubenzagel, Rübenzabel, Rubenzal, a nawet Ruppert Jahn. Najbardziej rozpowszechnia się w języku niemieckim Rübezahl. Imię to niefortunnie przetłumaczone na język polski przez Stanisława Bełzę na „Liczący rzodkiewki”^[1] i później Józefa Sykulskiego^[2] na Liczyrzepę zdobyło sobie rozgłos.

Karkonosz przedstawiany jest obecnie podobnie, jak niemiecki Rübezahl w XIX w.: jako stary, ale muskularny mężczyzna z długą brodą i włosami, czasem w stroju myśliwego i z kosturem w dłoni. Jest jeszcze inne jego polskie imię, bardziej ludowe: Rzepiór, ale też nawiązuje niefortunnie do rzep. Z. B. Stęczyński^[3] w swym poemacie „Śląsk” nazywa go z kolei Rzepoliczem. Karkonosz – Rübezahl trafił też do dzieł muzycznych: występuje w pięciu operach, z których dziś grywana jest tylko jedna, czeskiego kompozytora J. Razkošnego pt. Krkonoš.

Od 2 poł. XIX w. mitem Karkonosza zajęli się naukowcy, do dziś powstało ok. 200 prac naukowych (w tym doktorskich i habilitacyjnych) na jego temat.

Szklarska Poręba jest obecnie promowana przez część mieszkańców jako miasto Ducha Gór.

korzystano ze źródła:

Nasze Sudety

[edytuj] Ciekawostki

W Szklarskiej Porębie znajduje się duża ilość daglezji, m.in. w parku miejskim.

Przypisy

↑ Rozdział VII. W: Stanisław Bełza: W Górach Olbrzymich. Kraków: Gebethner i Wolff, 1898, s. 51.
↑ Józef Sykulski: Liczyrzepa, zły duch Karkonoszy i Jeleniej Góry. Jelenia Góra: 1945.
↑ Zygunt Bogusz Stęczyński: Śląsk. 1853.