Zakazane piosenki

Skocz do: nawigacji, szukaj
Ten artykuł dotyczy filmu. Zobacz też: album zespołu Strachy na lachy.
Zakazane piosenki
Gatunek wojenny, muzyczny
Kraj produkcji Polska
Język polski
Główne role Danuta Szaflarska,
Jerzy Duszyński
Data premiery 8 stycznia 1947
Czas trwania 97 min.
Produkcja
Reżyseria Leonard Buczkowski
Scenariusz Ludwik Starski
Muzyka Roman Palester
Zdjęcia Adolf Forbert
Scenografia Czesław Piaskowski
Kostiumy Władysław Osiński
Montaż Róża Pstrokońska
Od lat b.o.
Zakazane piosenki  na IMDb

Zakazane piosenki - film muzyczny produkcji polskiej z 1946 roku. W reżyserii Leonarda Buczkowskiego. Zdjęcia rozpoczęto w 1946 roku, premiera odbyła się 8 stycznia 1947 w nowo otwartym kinie Palladium.

Spis treści

[edytuj] Obsada

[edytuj] Fabuła

Uwaga! W dalszej części artykułu znajdują się szczegóły fabuły lub zakończenia utworu.

Akcja filmu rozgrywa się od września 1939 r. aż do wyzwolenia Warszawy w 1945 r. Muzyk Roman Tokarski opowiada historię okupacji i przeżycia z tego okresu młodemu żołnierzowi polskiemu, repatriantowi z Anglii. Roman zorganizował uliczną orkiestrę. Wraz z siostrą i kolegami byli także członkami organizacji podziemnej przewozili broń i nielegalne wydawnictwa, brali udział w akcjach dywersyjnych i bojowych, walczyli w powstaniu warszawskim i partyzantce. W czasie jednej z akcji zginął ukochany Haliny. Głównym "bohaterem" filmu są patriotyczne piosenki, które pomagały Polakom przetrwać okupacyjną codzienność.

Tu kończą się szczegóły fabuły lub zakończenia utworu.

[edytuj] Ciekawostki

  • Jest to pierwszy polski powojenny film fabularny dopuszczony do dystrybucji.
  • Film znajduje się na piątym miejscu według liczby widzów w Polsce z dorobkiem 15 235 445 osób.
  • Danuta Szaflarska i Jerzy Duszyński stali się najpopularniejszą aktorską parą lat czterdziestych.
  • Krótko po premierze film zdjęto z ekranu na skutek publikowanych (przede wszystkim chodzi o atak Adama Ważyka na film opublikowany w "Kuźnicy") i niepublikowanych zarzutów. Powtórnie wprowadzono na ekran 2 listopada 1948 po przerobieniu w celu mocniejszego zaakcentowania udziału Sowietów w pokonaniu Niemców, przedstawienia w większym stopniu okrucieństw okupacji i próbie ośmieszenia żołnierzy PSZ. Zarówno pierwsza jak i druga wersja filmu cieszyły się ogromnym powodzeniem u publiczności. Najważniejsze różnice pomiędzy obydwiema wersjami to:
    • w wersji oryginalnej Roman Tokarski opowiada o swoich przeżyciach w wytwórni filmowej, a w przerobionej w mieszkaniu, gdzie wśród słuchaczy pojawia się repatriant z Anglii (były żołnierz PSZ), który kilkakrotnie wypowiada słowa wskazujące na kompletną nieznajomość realiów okupacji (np. takie, że w Warszawie miało być dobrze podczas okupacji);
    • w wersji oryginalnej chłopiec śpiewający piosenkę w tramwaju ucieka, a próba ścigania go przez niemieckiego oficera kończy się zbiorowym śmiechem, gdy ów oficer krzyczy: „Ja rozumie! Ja rozumie! Gnoje to my, Deutsche!”, natomiast w wersji przerobionej chłopiec zostaje zastrzelony podczas ucieczki, a oficer krzyczy „Halt!”;
    • w wersji oryginalnej Maria Kędziorek zostaje zastrzelona przez żołnierzy Podziemia, a w przerobionej ostrzyżona „na zero”.
  • Słowa jednej z piosenek brzmiące "odbudujem Polskę od morza do morza" cenzura nakazała zmienić na "od gór aż do morza".

[edytuj] Zobacz też

[edytuj] Linki zewnętrzne

Źródło: „http://pl.wikipedia.org/wiki/Zakazane_piosenki”